Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

Ουδέν κακόν αμιγές καλού!

Οι βόλτες στην Τοσκάνη τελείωσαν νωρίς τον Δεκέμβρη. Ακολούθησε, το διήμερο του χάρτη του γεύσεων όπου πολλά κρασιά ενθουσίασαν και άλλα απλά χάθηκαν στην μετριότητα. Λίγες μέρες μετά, την περίοδο των εορτών, οι οικογενειακές συνευρέσεις συνοδεύτηκαν από διάφορες φιάλες από τις "καλές" από αυτές δηλαδή που φιλάμε για τις μέρες αυτές.

Ενδιάμεσα, γινόταν συχνά πυκνά δοκιμές των κρασιών της οικογενειακής επιχείρησης. Αργότερα, μόλις συνήλθαμε από τις καταχρήσεις των γιορτών πραγματοποιήσαμε ένα οικογενειακό οινικό οδοιπορικό στην Ιταλία και την Γαλλία όπου δοκιμάσαμε πολλά και ήπιαμε άλλα τόσα ενώ ταυτόχρονα μαζέψαμε τις διάφορες φιάλες που είχα συλλέξει κατά καιρούς και είχα αφήσει σε διάφορα μέρη της Γαλλίας.

Η μεγάλη αυτή περίοδος οινικών περιπετειών έληξε με μία βόλτα από την Μαντινεία και επισκέψεις στα οινοποιεία Σπυρόπουλου, Γιαννοπούλου και Τσέλεπου.

Όπως είναι φυσικό, μετά το πέρας των δύο περίπου αυτών μηνών, ήμουν και πάλι φορτωμένος με πάμπολλες εμπειρίες και οι τσέπες μου ξεχείλιζαν από σημειώσεις! Υπό άλλες συνθήκες τώρα θα είχα απλώσει τα μπλοκάκια μου δεξιά και αριστερά και όλες αυτές οι εμπειρίες θα περνούσαν από το χαρτί στην οθόνη με σκοπό να τις μοιραστώ με όλους όσους διαβάζουν αυτό το μπλογκ. Όπως γίνεται άλλωστε τα τελευταία δύο χρόνια...

Να όμως που τα πράγματα έχουν αλλάξει και δεν είναι τόσο εύκολο να γίνει κάτι τέτοιο την συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Την στιγμή που γράφω τις σειρές αυτές βρίσκομαι για πρώτη φορά εξοδούχος από το στρατόπεδο εφοδιασμού μεταφορών της Σπάρτης. Η ώρα της μαμάς πατρίδας βλέπετε! Αυτό σημαίνει πως τα δεδομένα για το μπλογκ αυτό αλλάζουν και για τους επόμενους μήνες οι αμπελοοινικές περιπέτειες θα περιοριστούν σημαντικά.

Από την άλλη μεριά, με λίγη προσπάθεια, η στρατιωτική θητεία μπορεί να γίνει η αιτία για νέες εξορμήσεις σε μέρη τα οποία δεν είχα επισκεφτεί ποτέ πριν. Ήδη η αρχή έγινε με τις επισκέψεις στην Μαντινεία λίγες μέρες πριν την ημέρα της κατάταξης ενώ μία μετάθεση σε κάποια παραμεθόριο περιοχή όπως η Δράμα ή η Φλώρινα μπορεί άνετα να αποτελέσει το έναυσμα για νέες εξορμήσεις σε αμπελώνες και οινοποιεία!

Ουδέν κακόν αμιγές καλού δηλαδή! Απλά περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα και ευελπιστώ πως σύντομα θα μοιραζόμαστε εντυπώσεις από καινούριες γευστικές -και όχι μόνο- εμπειρίες!