Γιορτάζοντας το τέλος...

Μόλις 2 μέρες μετά την επίσκεψή μας στην Καμπανία για ..τουριστικούς λόγους, έπρεπε να επιστρέψουμε και πάλι για να παρουσιάσουμε την πτυχιακή μας εργασία στην αμπελο-οινική σχολή της Avise (Αβίζ). Η Αβίζ βρίσκεται κοντά στην Reims, πρωτεύουσα της Καμπανίας, οπότε αυτήν την φορά έπρεπε να ανεβούμε πολύ πιο νότια. Για να μην πολυλογώ, οι παρουσίαση πήγε πολύ καλά και περιμένουμε τα αποτελέσματα με αισιοδοξία.
Στην συνέχεια και αφού πλέον ήμασταν ελεύθεροι από κάθε υποχρέωση όσον αφορά τα μαθήματα και τις εξετάσεις και μιας και ήμασταν όλοι μαζεμένοι, αποφασίσαμε να κάνουμε ότι κάνουν όλοι οι φοιτητές που τελειώνουν τις σπουδές τους... Να το γλεντήσουμε μέχρι πρωίας!!! Επειδή όμως στην φύση του δικού μας επαγγέλματος δεν ταιριάζει να κλειστούμε σε ένα μπαρ και να πίνουμε βότκα-λεμονάδα και άλλες τέτοιες αηδίες που πληρώνουμε πανάκριβα, αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι που μας αντιπροσωπεύει κάπως περισσότερο...
Τι καλύτερο λοιπόν από ένα Barbecue στους λόφους του αμπελώνα της Καμπανίας με άφθονο κρασί και φυσικά σαμπάνια!!! Η πανσέληνος ήτανε αρκετή ωστέ να μην χρειαζόμαστε φως και η χαλάρωση μετά τις εξετάσεις σε συνδυασμό με το κρασί δημιούργησαν μία μοναδική ατμόσφαιρα!
Το τι ακολούθησε το μαρτυρoύν οι φωτογραφίες.......






















Καλές διακοπές, καλή τύχη με τ'αποτελέσματα και καλή σταδιοδρομία σε όλους....!!!

Κωστής
.

Ένα τριήμερο γεμάτο φυσαλίδες!!!

Λίγο πριν την παρουσίαση της πτυχιακής εργασίας και το τέλος των σπουδών τι καλύτερο από μία αμπελο-οινική εξόρμηση σε μία από τις πιο γνωστές αμπελουργικές περιοχές του κόσμου, την Καμπανία!
Η κρασοκατάνυξη ξεκίνησε την Παρασκευή το βράδυ, λίγες ώρες μετά την άφιξή μας. Καλεσμένοι για δείπνο σε οικογένεια παραγωγού κάναμε ένα μεγαλειώδες γεύμα που διήρκεσε 5 ώρες και τιμήθηκαν σχεδόν όλοι σχεδόν οι τύποι κρασιών: ξηρό λευκό από το Mersault, ξηρά κόκκινα από Νάουσα και Βουργουνδία, επιδόρπιοι οίνοι από το Banyuls και φυσικά σαμπάνια!
Το Σάββατο σηκωθήκαμε αργά και στρωθήκαμε κατευθείαν για το μεσημεριανό για να ...μην χάνουμε την σειρά!!! Για το απόγευμα είχαμε κανονίσει διαδρομή με τα ποδήλατα προκειμένου να κάψουμε τα της προηγούμενης. Οι καταπράσινοι αυτήν την εποχή αμπελώνες στους γύρω λόφους και οι ατέλειωτες εκτάσεις δημητριακών στην πεδιάδα συνέθεταν ένα μαγευτικό σκηνικό που έκανε την βόλτα μας υπέροχη ώσπου η βροχή να μας χαλάσει τα σχέδια και να αναγκαστούμε να γυρίσουμε πολύ νωρίτερα. Το βράδυ μείναμε στο σπίτι της φίλης που μας φιλοξενούσε και κορέσαμε την πείνα μας ετοιμάζοντας κρέπες. Τα ελαφριά Gamay των Cru του Beaujolais και ένα αρωματικό και γλυκόπιοτο Gewurstraminer συνόδεψαν κατάλληλα της αλμυρές και γλυκές κρέπες αντίστοιχα!
Η Κυριακή ήτανε μέρα επισκέψεων και ξεκινήσαμε από την οινοποιία Drappier στο Urville. Οι συγκεκριμένη οικογένεια παράγει σαμπάνια από το 1808 και καλλιεργεί σήμερα 400 περίπου στρέμματα αμπελώνων. Η προτίμηση του στρατηγού Ντε Γκολ για την Σαμπάνια Drappier την έκανε διάσημη σε ολόκληρο τον κόσμο και στην λίστα των πελατών της, μεταξύ άλλων βρίσκουμε και τους: Zinedin Zidan, Nicolas Sarkozy, George Bush, Tony Blair, Vladimir Poutin, Jennifer Lopez, Gerard Depardieu... Οι κάβες έχουν χτιστεί το 1140 από μοναχούς μεταξύ των οποίων φημολογείτε πως βρίσκονταν και ο δημοφιλής στους καθολικούς Άγιος Βερνάρδος. Μία ακόμη ιδιαιτερότητα της οινοποιίας αυτής, είναι ότι παράγει σαμπάνια σε 12 διαφορετικά μεγέθη μπουκαλιών. Από την μικροσκοπική φιάλη των 187ml μέχρι και τον Μελχισεδέκ(!), την μεγαλύτερη φιάλη στον κόσμο, χωρητικότητας 30λίτρων! Το οινοποιείο τους έλαμπε από καθαριότητα ενώ η καινούργια πτέρυγα με δεξαμενές τελευταίου τύπου ήτανε εκπληκτική. Σχετικά με την δοκιμή δεν έχω να πω και πολλά πράγματα αφού ομολογώ πως δεν έχω μεγάλη εμπειρία πάνω στην σαμπάνια. Αρχικά δοκιμάσαμε μία έξτρα dry η οποία δεν με ενθουσίασε. Στην συνέχεια και αφού εξηγήσαμε πως δεν είμαστε και οι μεγαλύτεροι φαν της Σαμπάνιας περάσαμε κατευθείαν στην καλύτερη ετικέτα τους η οποία είχε πολύ πιο έντονη και φρουτώδης μύτη ενώ ήτανε πιο στρoγγυλή και ισορροπημένη στο στόμα χωρίς όμως να είναι κάτι το πραγματικά ξεχωριστό. Παρόλα αυτά, μείναμε απόλυτα ικανοποιημένοι από την επίσκεψη αυτήν και αφού ευχαριστήσαμε τον νεαρό που μας ξενάγησε, φύγαμε για τον επόμενο σταθμό μας.


Επόμενη στάση: Les Riceys ένα χωριό που αποτελείται από 3 κοινότητες και είναι το μόνο στην Καμπανία που παράγει 3 διαφορετικά ΟΠΑΠ: Σαμπάνια, πλαγιές Καμπανίας και ένα ροζέ που φέρει το όνομα του χωριού. Επιπλέον, είναι το χωριό με την μεγαλύτερη έκταση αμπελώνων για παραγωγή Σαμπάνιας. Δοκιμάσαμε σε 3 διαφορετικά οινοποιεία αλλά αξίζει να αναφερθεί κυρίως το Domaine Morel όπου δοκιμάσαμε την καλύτερη σαμπάνια αλλά και τα ροζέ τους που επιβεβαίωσαν την φήμη τους. Η πλαγιές Καμπανίας δεν μας ενθουσίασαν σε κανένα από τα 3 Domaines και φυσικά σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούσαν την τιμή τους (15-20€). Τέλος, αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε την τελευταία επίσκεψη αφού αποδείχτηκε πως οι φυσαλίδες κουράζουν πολύ περισσότερο απ'ότι τα ήρεμα κρασιά και δεν άξιζε τον κόπο να συνεχίσουμε.
Αφήσαμε την Καμπανία την Δευτέρα, έχοντας περάσει ένα καταπληκτικό 3ήμερο, έχοντας πιει τουλάχιστον 2 φορές περισσότερη σαμπάνια από όση είχαμε πιει μέχρι τώρα, έχοντας κερδίσει πολύτιμες εμπειρίες και έχοντας πάρει δυνάμεις για την τελευταία δοκιμασία πριν της διακοπές του καλοκαιριού!


Κωστής
.

Saint Romain 2 - Le retour!

Τον περασμένο Ιανουάριο επισκεφτήκαμε το γραφικό χωριό του Saint-Romain για τον εορτασμό του Saint-Vincent. 4 Μήνες μετά, επιστρέψαμε στο ίδιο μέρος στα πλαίσια της εκδήλωσης Printemps de Saint-Romain όπου οι φοιτητές του τμήματος εμπορίας ποτών σε συνεργασία με τους οινοπαραγωγούς του χωριού είχαν οργανώσει δοκιμή των τοπικών κρασιών και πολλές παράλληλες εκδηλώσεις.
Τον Μάιο η Βουργουνδία είναι πανέμορφη αλλά δυστυχώς ο βροχερός καιρός δεν μας άφησε πολλά περιθώρια να το απολαύσουμε. Μόλις πήραμε το ποτήρι μας φύγαμε τρέχοντας για τον πρώτο παραγωγό...
Αυτή ήτανε η τρίτη φορά που δοκίμαζα Saint Romain και ήλπιζα πως θα μου άφηνε κάτι θετικό αφού τις προηγούμενες δύο είχα απογοητευτεί. Τότε έριξα το φταίξιμο στο γεγονός πως οι συνθήκες δεν ήταν οι κατάλληλες ή στο ότι δεν ήμουνα σωστά προετοιμασμένος για δοκιμή κρασιών. Αυτήν την φορά ούτε κουρασμένος ήμουν, ούτε χορτάτος, ούτε κρύο έκανε...
Δοκιμάζοντας το πρώτο λευκό κοιταχτήκαμε με τον Ρεμί χωρίς να πούμε τίποτα και περάσαμε κατευθείαν στο κόκκινο. Αφού το δοκιμάσαμε, πάλι χωρίς σχόλια, ευχαριστήσαμε την κυρία που μας σέρβιρε και την ...κάναμε διακριτικά! Στη δεύτερη στάση μας τα συναισθήματα ήτανε παρόμοια. Αδιάφορα κρασιά, ανέκφραστα χωρίς ιδιαίτερο χαρακτήρα. Το ίδιο έγινε και στα άλλα 3 domaine που ακολούθησαν. Τα πράγματα βελτιώθηκαν κάπως στην συνέχεια όταν επισκεφθήκαμε τους 2 πιο γνωστούς παραγωγούς του χωριού (Alain Gras και Henri&Gilles Buisson) αλλά ακόμη και σ' αυτήν την περίπτωση δεν δοκιμάσαμε κάτι που κατάφερε να μας ενθουσιάσει.
Ευτυχώς οι δοκιμές ήταν πλαισιωμένες από διάφορες άλλες εκδηλώσεις και έτσι τελειώσαμε όμορφα την μέρα μας. Την επόμενη, συνομιλώντας με διάφορους φίλους που ήτανε στο Saint-Romain ακούσαμε πάνω κάτω τις ίδιες απόψεις. Δυστυχώς για τους παραγωγούς, από το συγκεκριμένο χωριό φαίνεται να λείπει κάτι που θα κάνει τα κρασιά του να ξεχωρίσουν γιατί κατά γενική ομολογία είναι κάτω του μέτριου. Το παράδοξο είναι ότι το αμπελο-οινικό συνδικάτο του χωριού ετοιμάζεται να ζητήσει το πέρασμα κάποιων υποπεριοχών του χωριού σε 1er Cru. ...Καλό κουράγιο..!!!
Μία εβδομάδα μετά, ένας φίλος, γιος παραγωγού που έχει μεταξύ άλλων αμπέλια και στο Saint-Romain, έφερε μία φιάλη για να μας αποδείξει πως υποτιμήσαμε την συγκεκριμένη περιοχή αλλά δυστυχώς είχανε ήδη ανοιχτεί πολλές φιάλες και ομολογώ πως δεν καταλάβαμε και πολλά πράματα...
Ελπίζω πως πριν φύγω από την Βουργουνδία θα έχω την ευκαιρία να δοκιμάσω επιτέλους κάτι καλό από το χωριό αυτό και θα φύγω με καλές εντυπώσεις...

Κωστής

Ένα τριήμερο γεμάτο κρασί!

Το Σάββατο (05/04) το βράδυ βρεθήκαμε στο Λουξεμβούργο καλεσμένοι του κ. Fourgat για να αντιπροσωπεύσουμε την Ελλάδα σε μία παρουσίαση βιολογικών κρασιών από 7 χώρες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Φιλοξενηθήκαμε στον Ξενώνα μίας οικογένειας που ασχολείται με την καλλιέργεια διάφορων φρούτων και λαχανικών, την δενδροκομία, την εκτροφή ζώων και την παραγωγή τροφίμων! Ο ξενώνας, περιτριγυρισμένος από την φάρμα και χαμένος μες το δάσος, τροφοδοτείται με νερό από διπλανή πηγή, παράγει ηλεκτρική ενέργεια με φωτοβολταϊκά και υδροηλεκτρικά συστήματα ενώ η θέρμανση γίνεται καίγοντας πριονίδι και κουκούτσια από φρούτα! Το βράδυ είχαμε την τύχη να δειπνίσουμε μαζί τους και να δοκιμάσουμε πολλά από τα καλούδια που παράγουν, συνοδεία Μπορντολέζικων κρασιών. Την ίδια τύχη είχαμε και κατά την διάρκεια του καταπληκτικού πρωινού που μας περίμενε την επόμενη μέρα!
Όσον αφορά την παρουσίαση, από τα 11 κρασιά της χώρας μας που συμμετείχαν, είχα αναλάβει τα 3 κόκκινα: Vignes Franches Νάουσα Δαλαμάρα 2006, Παλιοκαλιάς Νάουσα Δαλαμάρα 2005 και Οργίων Σκλάβου 2005. Δίπλα μου ο Χαρίδημος Χατζηδάκης με τρεις προτάσεις ξηρών λευκών και δύο γλυκών οίνων από την Σαντορίνη. Παρουσιάστηκαν ακόμη, ο Ευφράνων του Σκλάβου, η ρετσίνα Αττικής του Γεώργα και το Μοσχάτο Ρίου Πατρών του Παρπαρούση.
Έχω την εντύπωση πως η Ελληνική παρουσία ήταν η καλύτερη όλων αφού υπήρχε μεγάλη γκάμα προτάσεων (λευκά ξηρά, ρετσίνα, ξηρά κόκκινα, γλυκά λευκά και κόκκινο) και η κάτοικοι τις περιοχής δεν έχουν συχνά την ευκαιρία να δοκιμάσουν Ελληνικά κρασιά.Οι Γάλλοι πάτωσαν αφού στο Λουξεμβούργο υπάρχει πρόσβαση σε αμέτρητα Γαλλικά κρασιά και οι επισκέπτες δεν ενδιαφέρονταν και πολύ.
Οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι είχαν πολύ μέτρια παρουσία μάλλον επειδή τα κρασιά τους δεν έλεγαν και τίποτα το ιδιαίτερο.
Ο Γερμανός, όπως και ο Ούγγρος, είχαν να δείξουν κάτι το διαφορετικό και γι' αυτό τον λόγο δεν τα πήγαν άσχημα.
Οι Ιταλοί θα μπορούσαν να είχανε πάει πολύ καλύτερα αν είχαν παρευρεθεί οι ίδιοι για να παρουσιάσουν τα κρασιά τους. Οι ποιότητα των Barolo πάντως είναι αδιαμφισβήτητη και πήγαν καλά έτσι κι αλλιώς!
Η μεγάλη ατραξιόν όμως και αυτός που πήγε καλύτερα όλων, ήτανε ο γιγαντόσωμος Γάλλος τυροκόμος - αλλαντοποιός από την Ardèche (Βόρειος Ροδανός) ο οποίος είχε τραβήξει όλο τον κόσμο γύρω του με τα φοβερά τυριά του και τα λαχταριστά σαλάμια του! Επιβεβαιώνοντας τον κανόνα που λέει πως οι γίγαντες είναι συνήθως καλόκαρδοι (!), το μεσημέρι εξασφάλισε το γεύμα μας προσφέροντας μας μία πιατέλα αλλαντικών, μία πιατέλα τυριών και το ανάλογο ψωμί τα οποία τιμήσαμε δεόντως!

Την δευτέρα το πρωί, πριν αφήσουμε το κατάλευκο από χιόνι(!) Λουξεμβούργο είχαμε συνάντηση με τον διευθυντή των καβών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο οποίος είχε έρθει την προηγούμενη στην εκδήλωση. Ενθουσιασμένος από αυτά που του προτείναμε έδωσε αμέσως παραγγελία! Μετά από αυτό, 3 κόκκινα, 2 λευκά και ένα Βινσάντο από μικρούς παραγωγούς έρχονται να προστεθούν στην κάβα της ΕΕ μαζί με αυτά από μεγάλους παραγωγούς όπως ο Γεροβασιλείου και ο Τσάνταλης που υπήρχαν ήδη. Πιθανότατα τα ίδια κρασιά θα προστεθούν και στο εστιατόριο του ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο αρκετά σύντομα.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, παρουσιάσαμε στο Παρίσι την καινούργια γκάμα των κρασιών του οινοποιείου Χατζηδάκη μαζί με το Vignes Franches σε μία εκδήλωση που απευθύνονταν αποκλειστικά σε επαγγελματίες. Αξίζει να αναφερθεί το Mezzo από την ποικιλία Βουδόματο του 2002 που έκλεψε την παράσταση με την τέλεια ισορροπία οξύτητας - σακχάρων και τα μοναδικά του αρώματα! Λόγω του μικρού αριθμού καλεσμένων, υπήρχε χρόνος για συζήτηση με τους παρευρισκόμενους από όπου και βγήκαν χρήσιμα συμπεράσματα και έγιναν προτάσεις που θα βοηθήσουν να βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο την ποιότητα της δουλειάς μας στο μέλλον...

Κωστής

Le printemps de Dionysos

Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήσαμε την Δευτέρα 17 Μαρτίου την εκδήλωση μας για το Ελληνικό κρασί στην αμπελουργική σχολή της Beaune. Η εκδήλωση περιλάμβανε παρουσίαση και γευσιγνωσία των (όσο το δυνατόν) αντιπροσωπευτικότερων ελληνικών κρασιών.
(βλ. "Μία περιπέτεια διαφορετική από τις άλλες").
Παραθέτω μεταφρασμένο το άρθρο της επαρχιακής εφημερίδας "Le Bien Public" με τίτλο "Ελληνική βραδιά στο Lycée Viticole":
""""Πέρα απ'ότι έχουν συνηθίσει, οι καλεσμένοι στο "Viti" της Beaune είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό από τις Βουργουνδίες. Με πρωτοβουλία 5 τελειόφοιτων μαθητών του διπλώματος BTS αμπελουργίας - οινολογίας, η βραδιά ήταν αφιερωμένη στην παρουσίαση των αμπελώνων και την γευσιγνωσία των κρασιών μίας "αμπελο-χώρας" του παλαιού κόσμου: της Ελλάδος. Ο Γιώργος Ιωαννίδης προσκάλεσε τους παρευρισκόμενους σε ένα γοητευτικό ταξίδι γνωριμίας σε έναν άγνωστο αμπελώνα βαθιά ριζωμένου στο "χώμα" του πολιτισμού μας. Η προέλευση αυτής της αμπελο-οινικής κληρονομιάς βρίσκεται πίσω στον 17ο αιώνα π. Χ. αλλά η πραγματική διαφορά έγινε από μερικούς εξαιρετικούς παραγωγούς τα τελευταία 10 χρόνια που επέτρεψε να αντιληφθούμε πως η Ελλάδα διαθέτει εξαίσια terroirs και τα πιο καλοφτιαγμένα κρασιά που προέρχονται από αυτά, δεν μοιάζουν με κανένα άλλο στον κόσμο. Τα 9 κρασιά που παρουσιάστηκαν επέτρεψαν να ανακαλύψουμε πολυσύνθετα terroirs: Πιο συγκεκριμένα, την ποικιλία Ασύρτικο του ηφαιστειογενούς νησιού της Σαντορίνης, η οποία κατά την γνώμη των ειδικών είναι μεταξύ των μεγαλύτερων ποικιλιών που υπάρχουν, όπως είναι δηλαδή το Chardonnay για την Βουργουνδία και το Riesling για την Αλσατία κάτι που πιστοποίησαν και οι γευσιγνώστες. Τα κόκκινα της Νάουσας, είναι ευχάριστα και πολύπλοκα, έχοντας ένα μπουκέτο με τόση αρωματική ένταση όσο τα καλύτερα Barolo της Ιταλίας. Οίνοι ΟΠΑΠ υψηλής γαστρονομικής αξίας! Η διαδρομή θα ήταν ατελής χωρίς να ένα πέρασμα από την Ρετσίνα με τα ευγενή αρώματα ευκάλυπτου προερχόμενα από την προσθήκη καθαρού ρετσινιού που αναδεικνύει τον τυπικό Ελληνικό παραδοσιακό οίνο. Το ταξίδι τελειώνει με τις νότες μελιού ενός λικεροειδούς: Το ΟΠΑΠ μοσχάτο Ρίου-Πατρών, από μικρόρογο λευκό Μοσχάτο σε passerillage*, που καταγοήτευσε τους πάντες! Η Ελληνική αμπελο-οινική κληρονομιά ή η αναγέννηση ενός εκ τον παλαιότερων αμπελώνων του κόσμου. """"
Την εκδήλωση κάλυπτε κανονικά και το περιοδικό Bourgogne Aujourd'hui εκπρόσωπος του οποίου όμως δεν παραβρέθηκε παρά την εις διπλούν επιβεβαίωση που είχαμε από μέρους τους. Κατά τον ίδιο τρόπο απουσίασαν και κάποιοι εκ των καλεσμένων για τους οποίους είχαν κρατηθεί θέσεις ενώ έλειψαν και κάποια άτομα για τα οποία ήμασταν σίγουροι πως θα μας τιμήσουν με την παρουσία τους. Το συγκεκριμένο γεγονός πέρασε στα ψιλά λόγω της μεγάλης επιτυχίας της εκδήλωσης αλλά εμένα προσωπικά με ενόχλησε. Οι καλεσμένοι είχαν ειδοποιηθεί προφορικά ή τηλεφωνικά σε πρώτη φάση και στην συνέχεια όσοι ενδιαφέρθηκαν έλαβαν την πρόσκληση 3 βδομάδες πριν την εκδήλωση ενώ μία βδομάδα αργότερα έλαβαν μειλ με τις λεπτομέρειες για την εκδήλωση αλλά και συνδέσμους για να ενημερωθούν σχετικά με τον Ελληνικό αμπελώνα αλλά και να διαβάσουν κριτικές ελληνικών κρασιών από διάσημους γευσιγνώστες. 5 μέρες πριν την εκδήλωση είχαμε τηλεφωνική επικοινωνία με όλους όσους έλαβαν πρόσκληση για να μας επιβεβαιώσουν την παρουσία τους και να κρατήσουμε και τις ανάλογες θέσεις. Παρ'όλα αυτά αρκετοί ήταν αυτοί που ενώ μας βεβαίωσαν τελικώς δεν ήρθανε αφήνοντας έτσι κενές θέσεις την στιγμή που είχαμε απορρίψει κάποιους άλλους μιας και αναμέναμε περισσότερο κόσμο απ'ότι η χωρητικότητα της αίθουσας.

Σχετικά με την παρουσίαση τώρα, τα κρασιά δοκιμάστηκαν με ταυτόχρονη παρουσίαση από τον Γιώργο Ιωαννίδη της εταιρείας OENOS και παράλληλα υπήρχε προβολή powerpoint με φωτογραφίες και στοιχεία των αμπελώνων που παρουσιάζονταν. Το ψωμί με το ελαιόλαδο Μεσσηνίας στο ενδιάμεσο βοηθούσε στο να επανέρθει η παλέτα των δοκιμαστών στο ουδέτερο ώστε να εκτιμήσουν όσο το δυνατόν καλύτερα το κάθε κρασί.

Ξεκινήσαμε με Ρομπόλα Κεφαλονιάς που ενθουσίασε τους παρευρισκομένους αν και εξαιτίας της μάλλον χαμηλής θερμοκρασίας σερβιρίσματος έχανε λίγο στην εκφραστικότητα της μύτης.
Οι Σαντορίνες (Αϊδάνι-Ασύρτικο και Νυκτέρι) συνεπήρανε τους καλεσμένους με την καθαρότητα των αρωμάτων στη μύτη, την ισορροπημένη δύναμη στο στόμα και την μεταλλικότητα τους. Κάποιοι οινολόγοι μάλιστα, αναρωτήθηκαν πως γίνεται ένα κρασί που παράγεται τόσο νότια να έχει τόσο στιβαρή οξύτητα! Ασύρτικο κύριοι...!!!
Η ρετσίνα άφησε ανάμικτες εντυπώσεις. Αυτοί που είχαν ήδη κάποια εμπειρία ενθουσιάστηκαν με την διαφορά ποιότητας σε σχέση με αυτό που είχαν δοκιμάσει (πιθανότατα κάποια φθηνή ρετσίνα σε ταβέρνα..) ενώ οι ..πρωτάρηδες δυσκολεύτηκαν να την εκτιμήσουν κατάλληλα.
Οι Νάουσες είχανε τεράστια επιτυχία κυρίως λόγω των επιλογών που είχαμε κάνει. Στην αρχή μία νεαρή έντονα φρουτώδης Νάουσα με τρομερή φινέτσα προερχόμενη από αυτόριζα κλήματα** και αμέσως μετά μία κλασσική καλοφτιαγμένη Νάουσα 7 χρονών με ανεπτυγμένη πολυπλοκότητα, άριστη ισορροπία και βαθιά επίγευση. Δύο τελείως διαφορετικά Ξινόμαυρα που έδειξαν τις τεράστιες δυνατότητες αυτής της ποικιλίας. Ρίχνοντας κλεφτές ματιές στις σημειώσεις των δοκιμαστών βλέπαμε πως τα θαυμαστικά και οι χαρακτηρισμοί του τύπου "unique", "extraordinaire", "merveilleux", "surprenant" κλπ, ήταν κάτι παραπάνω από συχνοί ενώ οι ερωτήσεις έπεφταν βροχή.
Δυστυχώς, η Μαυροδάφνη της Πελοποννήσου, παρά τις προσπάθειες που κάναμε (καραφάρισμα 4ώρες πριν, κατάλληλη θερμοκρασία...) δεν δοκιμάζονταν καθόλου καλά. Το συγκεκριμένο κρασί μπήκε την τελευταία στιγμή στη θέση της Νεμέας η οποία παρουσίαζε προβλήματα κατά τις γευσιγνωσίες που έγιναν νωρίτερα αλλά δεν μας δικαίωσε για την επιλογή μας.
Η εικόνα της Πελοποννήσου αποκαταστάθηκε αμέσως μετά όταν περάσαμε στο "sublime", όπως αναφώνησαν πολλοί εκ των παρευρισκομένων, μοσχάτο Ρίου-Πατρών. Ο απίστευτος αρωματικός πλούτος, το γεμάτο και ταυτόχρονα δροσερό στόμα και η μοναδική του επίγευση έκαναν τους Γάλλους να παραμιλάνε ενώ κάποιοι από αυτούς μας έσφιγγαν το χέρι για την εμπειρία που τους προσφέραμε και άλλοι ζητούσαν να ξανασερβιριστούνε! Ο καθηγητής μου στην οινολογία μάλιστα (ο οποίος δεν ενθουσιάζεται και εύκολα!) μου είπε πως δεν είναι καθόλου φίλος των γλυκών κρασιών αλλά αυτό εδώ είναι κάτι πραγματικά εκπληκτικό!
Το Vinsanto που ακολούθησε άρεσε αλλά χωρίς να κάνει μεγάλη εντύπωση μάλλον επισκιαζόμενο από την μεγάλη επιτυχία του Μοσχάτου.Ακολούθησε συζήτηση με συνοδεία εδεσμάτων που προμηθευτήκαμε από το Maison Grecque στο Παρίσι.

Κωστής

υ.γ.:Πολλές "περιπέτειες" (grands jours de Bourgogne, γευσιγνωσίες..)πέρασαν χωρίς να καταγραφούν λόγω περιορισμένου χρόνου και εξαιτίας του υπερβολικού φόρτου εργασίας...


*passerillage: Μέθοδος ξήρανσης των σταφυλιών για συγκέντρωση σακχάρων. Τα σταφύλια αφού κόβονται απλώνονται στο έδαφος και παραμένουν ώσπου να χάσουν περίπου το 2/3 του νερού που περιέχουν.
Υπάρχει και ελληνικός όρος αλλά δεν μου 'ρχεται. Όποιος το ξέρει ας βοηθήσει!

**αυτόριζα: Κλήματα που δεν έχουν εμβολιαστεί σε αμερικάνικο υποκείμενο. Τα αμερικάνικα υποκείμενα χρησιμοποιούνται για την ιδιότητά τους να μην προσβάλονται από την φυλλοξήρα, αρρώστια καταστροφική για τα αμπέλια.

Domaine Trapet - Gevrey Chambertin

Προτίμησα να γράψω ένα ξεχωριστό κείμενο για το Domaine Trapet γιατί o Jean-Louis Trapet είναι ένας άνθρωπος ο οποίος αξίζει κάτι παραπάνω από μία απλή αναφορά.
Αναλαμβάνοντας το οινοποιείο το 1990, ο Jean-Louis ξεκίνησε μία τεράστια προσπάθεια να περάσει το κτήμα σε μία άλλη διάσταση και να απαλλαγεί από της μοντέρνες μεθόδους του πατέρα του Jean που ήταν άριστες για την παραγωγή ενός βιομηχανικού εύκολου κρασιού αλλά σε καμία περίπτωση η κατάλληλες για την δημιουργία των διαμαντιών που χαρίζουν σήμερα τα εδάφη του Chambertin υπό τις φροντίδες του Jean-Louis. Πρώτο του μέλημα, το πέρασμα σε βιολογική και πολύ γρήγορα σε βιοδυναμική καλλιέργεια που επανάφερε την ζωή στην γη των αμπελιών και η κατάργηση των βίαιων πρακτικών κατά την οινοποίηση (περιστροφικές δεξαμενές, μηχανικό πάτημα...) με σκοπό την παραγωγή κρασιών που ανταποκρίνονται στα χαρακτηριστικά του terroir.
Για καλή μας τύχη, παρά το κρύο στην κάβα (8°C), τα κρασιά δοκιμάζονταν καταπληκτικά!
Ξεκινήσαμε με μια "βόλτα" μέχρι την Αλσατία, δοκιμάζοντας Riesling και Gewurstraminer. Ο αρωματικός πλούτος των δύο αυτών Νέκταρ ήταν η απόδειξη πως πλέον ο Τραπέ έχει πάρει στα σοβαρά τα 60 στρέματτά του στο Riquewhir και την γύρω περιοχή και ετοιμάζεται να παίξει γερά και εκεί πέρα!
Περνώντας στα κόκκινα, δοκιμάσαμε ένα PassetoutGrain* από το οποίο δεν περίμενα και πολλά αλλά διαψεύστηκα τελείως! Κόκκινα φρούτα στην μύτη, τέλεια ισορροπία στο στόμα, πολύ ευχάριστη επίγευση και όλ'αυτά από ένα κρασί που έχει γίνει χωρίς προσθήκη θειώδη ανυδρίτη! Συνεχίσαμε με γευσιγνωσία όλων των 2007 σε βαρέλι (Gevrey Village, 2 Premier Cru, 3 Grand Cru) και επανήρθαμε στα εμφιαλωμένα του 2006 με το Marssannay. Η συγκεκριμένη χρονιά βγήκε από το βαρέλι σχετικά γρήγορα αφού ο Jean-Louis την θεωρεί πολύ "ντελικάτη" και δεν ήθελε να συμαδευτεί από το βαρέλι. Για να μην μακρολογώ θα περάσω κατευθείαν στο κρασί που έκλεψε την παράσταση της ημέρας: το Latricières-Chambertin!!! Μύτη απίστευτης πολυπλοκότητας με τα μπαχαρικά(epices) να επικρατούν αλλά και μία έντονη παρουσία πυρίτιδας-τσακμακόπετρας να επιδεικνύει την δύναμη αυτού του terroir. Το φρούτο ερχότανε σε δεύτερη φάση άλλα ήτανε αρκετό για να τιθασεύσει κάπως τα άγρια αρώματα - αποτέλεσμα της έντονης παρουσίας πέτρας στο έδαφος- και να μας τρελάνει κυριολεκτικά!!! Στο στόμα το μόνο "παράπτωμα" ήταν πως οι ταννίνες του ίσως ήταν ακόμη λίγο "αιχμηρές" αλλά ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα νεότατο κρασί που σερβιρίστηκε σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία. Τι θα δώσει άραγε αυτό το κρασί σε 15 χρόνια? ...
Η επίσκεψη συνεχίστηκε στις εγκαταστάσεις και τα αμπέλια. Λόγω της έλλειψης του φυλλώματος στα κλήματα αυτήν την εποχή, κάτι πολύ εντυπωσιακό να δει κανείς στην Βουργουνδία είναι η διαφορά των χρωμάτων του εδάφους ανάμεσα στα διάφορα cru. Βλέπει έτσι κανείς ότι οι μοναχοί που καθόρισαν τα όρια πριν μερικούς αιώνες δεν είχανε κάνει τίποτα στην τύχη και επίσης καταλαβαίνει τον λόγω για τον οποίο καμία Napa και κανένα Oregon δεν θα κάνουν ποτέ Chambertin, Chambolle ή Romanée. Καλά κρασιά ναι, για κάποιους ίσως και καλύτερα αλλά δεν θα είναι ποτέ τα ίδια...
Πριν φύγουμε, ο Jean-Louis μας έδειξε στα γρήγορα κάποια καινουργια βιοδυναμικά σκευάσματα που σκέφτεται να αρχίσει να χρησιμοποιεί: Λάδι από κουκούτσια λεμονιού, λάδι γλυκάνισου και πρόπολις είναι κάποια από αυτά που θα προστεθούν στα ήδη υπάρχοντα μίγματα με χυμό σκόρδου, άργιλο, πυρίτιο, ταλκ, τσουκνίδες βρασμένες, κέρατα αγελάδος, βαλεριάνα κλπ. Μοιάζει λίγο με συνταγή από παραμύθι με μάγισσες(!) αλλά όλα αυτά έχουν κάποια βάση και ύστερα από μία σωστή επεξήγηση, η χρήση τους φαντάζει απόλυτα λογική! (πόσα παράσιτα θα επιτεθούν ένα φυτό που έχει ραντιστεί με μίγμα που περιέχει χυμό σκόρδου για παράδειγμα...).
Απόδειξη του πόσο νοιάζεται αυτός ο άνθρωπος για το περιβάλλον, η εγκατάσταση, έως τον απρίλη, φωτοβολταϊκών συστημάτων σε όλο το ανατολικό μέρος της σκεπής του οινοποιείου και εγκατάσταση συστήματος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από την κάυση των ξύλων του κλαδέματος ώστε όλες οι εγκαταστάσεις να είναι αυτόνομες σε ηλεκτρική ενέργεια!
Αφήνοντας το Gevrey και πλησιάζοντας στο τελείωμα μίας ακόμη 3ήμερης αμπελο-οινικής περιπέτειας διασχίσαμε τους αμπελώνες του Chambolle Musigny, του Clos Vougeot και του Vosne Romanée μην παραλείποντας φυσικά το μυθικό Romanée Conti όπου και βγήκαν οι ανάλογες φωτογραφίες!







Άντε και στα δικά σας!

Κωστής


*PassetoutGrain: H χαμηλότερη ένδειξη ποιότητας για μία Βουργουνδία. Το μόνο που μπορεί να περιλαμβάνει και Gamay στην σύνθεσή του.

Οδοιπορικό στην Βουργουνδία!

Εκμεταλλευόμενος την παρουσία των γονιών μου στην περιοχή, αποφάσισα να κανονίσω μερικές γευσιγνωσίες σε κάποια οινοποιεία που αξίζει κανείς να δει όταν επισκέπτεται την Βουργουνδία.

Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου: Domaine Giboulot Beaune

Σε βιολογική καλλιέργεια από το 1987 και σε Βιοδυναμική εδώ και 6 χρόνια, ο Emmanuel Giboulot και ο Pierre Fenals παράγουν κρασιά υψηλών προδιαγραφών. Ο δεύτερος μάλιστα, υπεύθυνος καλλιέργειας και οινοποιείου ταυτόχρονα, είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες εναλλακτικών οινοπαραγωγών και είχαμε την τύχη να αναλάβει αυτός την ξενάγησή μας.
Ξεκινήσαμε με γευσιγνωσία των λευκών του 2007 από βαρέλι. Συνολικά δοκιμάσαμε 4 κρασιά: AOC Bourgogne και 3 Côte de Beaune από 3 διαφορετικα αμπέλια και 3 διαφορετικές οινοποιήσεις(!). Τα περισσότερα είχαν μόλις τελειώσει την μηλογαλακτική ζύμωση* ενώ κάποια άλλα βρίσκονταν προς το τέλος με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε συχνά ένα μικρό "τσίμπημα" στο στόμα λόγω της ύπαρξης διοξειδίου του άνθρακα. Παρ'όλ'αυτά όμως όλα τα κρασιά που δοκιμάστηκαν ήταν αρκετά "γενναιόδωρα" σε αρώματα και κατά την διάρκεια της δοκιμής θα έλεγε κανείς πως είχαμε βυθιστέι σε έναν κήπο με λουλούδια! Ακολούθησαν τα αντίστοιχα λευκά του 2006 αλλά και δύο ακόμη:St Romain και Rully 1er Cru "Les Pucelles".
Κόκκινα δοκιμάσαμε μόνο δύο αφού η κάβα με τα κόκκινα βρίσκεται σε άλλο κτίριο, αρκετά μακριά. Το πρώτο, ένα AOC Bourgogne με πολύ αδύνατο χρώμα και φρουτώδη μύτη μέτριας έντασης, δεν μας ενθουσίασε και ιδιαίτερα. Αντιθέτως, το Beaune "Lulune" έβγαζε εντυπωσιακά αρώματα άγριων φρούτων και γενικά έδινε ένα αίσθημα που θύμιζε περίπατο στο δάσος!
Μία βόλτα στ'αμπέλια ήταν ότι χρειάζονταν για να ζεσταθούμε λίγο στον ήλιο, που για καλή μας τύχη "κυριαρχεί" αυτές της μέρες στην Βουργουνδία και να επιστρέψουμε για να συνεχίσουμε την γευσιγνωσία, αυτή την φορά από μπουκάλι. Κάτι που ίσως αξίζει να αναφερθεί από αυτήν την βόλτα στ'αμπέλια, είναι η τεράστια διαφορά του εδάφους που χαίρει της βιοδυναμικής φροντίδας του Giboulot και της ομάδας του, σε σχέση με το διπλανό κομμάτι που βρίσκεται σε συμβατική καλλιέργεια. Στο πρώτο, το έδαφος είναι "τραγανό",μαλακό και απόλυτα υγιές. Στο δεύτερο, το έδαφος είναι σκληρότατο,συμπαγές σαν τσιμέντο και χωρίς ίχνος ζωής, πέρα από τα βρύα** που έχουν καταλάβει όλη την επιφάνεια και έχουν καλύψει ακόμη και τα κλήματα!
Επιστρέφοντας στο οινοποιείο, δοκιμάσαμε τα ήδη εμφιαλωμένα κόκκινα του Domaine:
2 διαφορετικά Hautes-Côtes de Nuits 2005 και 2004 και το Beaune "Lulune" του 2005. Η ισορροπία και η πληρότητα του οικοσυστήματος που παρατηρήσαμε στ'αμπέλια μεταφράζεται σε ενέργεια και "καθαρότητα" των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών των κρασιών που παράγονται, ενώ εντυπωσιακή είναι η πολυπλοκότητα και η μοναδικότητα του κάθε αμπελοτεμαχίου αφού ο απόλυτος σεβασμός προς την φύση συνεισφέρει τα μέγιστα στην πλήρη έκφραση του terroir.
Σπουδαία κρασιά λοιπόν, πολύ φιλικοί άνθρωποι και ιδιαίτερα ο Pierre Fenals με τον οποίο είναι απόλαυση να κάνει κανείς γευσιγνωσία και να μοιράζεται μαζί του οινοποιητικές εμπειρίες!

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου: Domaine Arlaud

Βιολογική καλλιέργεια εδώ και 4 χρόνια με πιστοποίηση αλλά από το 1984 χρήση καλλιεργητικών πρακτικών στα πλαίσια αυτής. Ρίχνοντας μία γρήγορη ματιά στις καινούργιες οινοποιητικές εγκαταστάσεις και αφού ενημερωθήκαμε για τα "βασικά" από τον Cyprien Arlaud, τον ακολουθήσαμε μέχρι το χώρο παλαίωσης που,αν και καινούργιος, έχει φτιαχτέι έτσι ώστε να θυμίζει ένα κλασσικό βουργουνδέζικο υπόγειο του 18ου αιώνα.
Δοκιμάσαμε τα βαρέλια του 2007 που για κακή μας τύχη, στην μεγάλη τους πλειοψηφία, δεν είχαν ακόμη τελείωσει εντελώς την μηλογαλακτικη. Σε συνδυασμό με τους 8°C που είχε στην κάβα, τα κρασιά δοκιμάζονταν πάρα πολύ δύσκολα και δεν μπορέσαμε έτσι να βγάλουμε σωστά συμπεράσματα. Το μόνο που ξεχώρισε ήταν το εξαιρετικό Grand Cru "Clos de la Roche" που ..δεν καταλαβαίνει από τέτοια! Πολύ εκφραστική μύτη με όλα τα "συνήθη ύποπτα" αρώματα του Pinot να δηλώνουν παρόντα: Cassis, βατόμουρα, κεράσια και... δεν συμμαζέυεται! Πολύ καλή ισορροπία και σταθερότητα στο στόμα, σπάνια για ένα κρασί τόσο νέο που μόλις τελείωσε την μηλογαλακτική του. Ενδιαφέρουσα τέλος η συγκριτική γευσιγνωσία μεταξύ 2 Charmes-Chambertin Grand Cru από βαρέλια άλλου κατασκευαστή. Μεγάλη διαφορά δεν καταλάβαμε,για να λέμε την αλήθεια, και γι'αυτό αγοράσαμε μία φιάλη του 2002 από το συγκεκριμένο για να κρίνουμε το σύνολο στην εξέλιξή του!
To Domaine Arlaud (οι 70.000φιάλες του οποίου πωλούνται σε χρόνο ρεκόρ) έχει αναλάβει εδώ και λίγα χρόνια ο ..τριαντάρης και κάτι ψιλά.. Cyprien με την βοήθεια του μικρότερου αδερφού του αλλά και της μικρής του αδερφής που ασχολείται κυρίως με το όργωμα!
Η συγκεκριμένη κοπελιά (όχι πολύ πάνω από 20) έχει αναλάβει τα οργώματα με άλογο για τ'αδέρφια της (περίπου 150 στρέματα) αλλά και για πολλούς άλλους αμπελουργούς της περιοχής. Για το λόγο αυτόν έχει σπουδάσει (!) πάνω σ'αυτό και έχει αγοράσει 2 άλογα από τα οποία το ένα το έχει εκπαιδεύσει εξολοκληρου μόνη της να σέρνει αλέτρι!!!
Βλέπετε, κάποια πράγματα (σε χώρες μάλιστα που θεωρούνται πιο μπροστά από εμάς) αποτελούν τρόπο ζωής την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα υπάρχουν άτομα που ντρέπονται γιατί ο μπαμπάς τους είναι αγρότης(για παράδειγμα)!Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, αλλάξαμε πλευρά και περάσαμε νότια της Beaune για να κάνουμε μία γνωριμία με τα σπουδαία λευκά του Montrachet κάνοντας μία επίσκεψη στο Domaine Leflaive. Με πειραματική βιοδυναμική από το 1990,βιολογική από το '81 και βιοδυναμική σε όλη την έκταση από το 1997, θεωρείτε ένα από τα ποιοτικότερα οινοποιεία του κόσμου. Εξ ου και η αστρονομικές τιμές (π.χ. AOC Bourgogne 22€)!
Μέχρι στιγμής πάντως είχα πιει ένα κόκκινο 1erCru του 2002 από ένα κομμάτι που φύτευσαν τώρα σε λευκό και μία απλή Βουργουνδία και δεν είχα εντυπωσιαστεί. Το λευκό μάλιστα έβγαζε τόσα πολλά αναγωγικά*** στη μύτη σε σημείο που ήτανε ενοχλητικό.
Μαζί με ένα γκρουπ 7 ατόμων (έμποροι κλπ...) μαζευτήκαμε στο χώρο γευσιγνωσίας όπου δοκιμάσαμε τα λευκά του 2007 με τον καινούργιο διευθυντή του κτήματος που αντικατέστησε τον Pierre Morey (από τους σημαντικότερους οινοποιούς της Βουργουνδίας). Για να μην τα πολυλογώ και κουράζω, όλα τα λευκά, από τα Village κ μετά (Pucelles,Combettes, Folatières, Batard-Montrachet) είχαν κοινό χαρακτηριστικό την πολύ πλούσια και πολύπλοκη μύτη αλλά κυρίως την απίστευτη ενέργεια που έβγαζαν στο στόμα. O "star" της ημέρας, Chevalier-Montrachet, ήταν κάτι το μοναδικό που σπάνια έχει την τύχη να δοκιμάσει κανείς. Μία φανταστική μύτη από άνθη και εσπεριδοειδή ενώ η αρχική αίσθηση δροσιάς συνοδευόταν από γεύσεις που νόμιζες πως εκρύγνονται μες στο στόμα και όλα αυτά διατηρώντας μία εξαιρετική φινέτσα και ένα τελείωμα πέρα για πέρα απολαυστικό!!! Μάλλον το καλύτερο λευκό που έχω δοκιμάσει...
Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου

Για την τετάρτη έχουμε κλείσει ραντεβού στο Gevrey-Chambertin και τον Jean-Louis Trapet!
Αναμένεται με ενδιαφέρον!

Κωστής

*Μηλογαλακτική ζύμωση: Η μετατροπή από τα βακτηρίδια, του Μηλικού οξέος σε Γαλακτικό. Το γαλακτικό οξύ είναι λιγότερο όξινο και πιο σταθερό από το Μηλικό και έχουμε έτσι πιο μαλακή οξύτητα και μεγαλύτερη σταθερότητα του κρασιού.
**Τα βρύα στο έδαφος (όχι στο κλήμα) είναι ένδειξη έλλειψης ζωής. Προκαλείται συνήθως από την εξολόθρευση κάθε ζωντανού οργανισμού με χημικά ζιζανιοκτόνα.
***Αναγωγικά:Το αντίθετο της οξείδωσης. Όταν το κρασί δεν έχει αρκετή επαφή με το οξυγόνο ελευθερώνει αρώματα που θυμίζουν καπνό,γκάζι ή ακόμη χειρότερα κρεμμύδια ή κλούβια αυγά (ακραίες περιπτώσεις)

Μία περιπέτεια διαφορετική από τις άλλες!

Το σχέδιο PIC (project d'initiation à la communication) είναι 1 από τα 3 projects που απαιτούνται για την απόκτηση του BTS αμπελουργίας-οινολογίας (δίπλωμα ανώτερου τεχνικού) και έχει ως στόχο την οργάνωση μίας εκδήλωσης γύρω απ'το χώρο του κρασιού με την παρέμβαση κάποιου τρίτου ως προς το εκπαιδευτικό ίδρυμα.
Στην δική μας περίπτωση, με την συμμετοχή της εταιρίας "OENOS: Fruit, Pierre, Lumière" που εδρεύει στο Παρίσι, αποφασίσαμε να οργανώσουμε μία παρουσίαση-γευσιγνωσία των Ελληνικών κρασιών για τους επαγγελματίες της περιοχής. Το εγχείρημα κρίνεται εξαιρετικά δύσκολο αφού είναι γνωστό πως η Βουργουνδία παράγει κάποια από τα καλύτερα κρασιά του κόσμου, τόσο λευκά όσο και κόκκινα ενώ οι Βουργούνδιοι χαρακτηρίζονται από μία ιδιαίτερη συντηρητικότητα και κάθε άλλο παρά ανοιχτοί είναι σε νέες γεύσεις! Ο δείκτης δυσκολίας ανεβαίνει κι άλλο αν αναλογιστεί κανείς την γενικά άσχημη εικόνα που έχουν τα ελληνικά κρασιά λόγω των φτηνών ρετσίνων και μοσχάτων. Δυστυχώς αυτά είναι συνήθως τα μόνα δείγματα του ελληνικού αμπελώνα για τους Γάλλους καταναλωτές της επαρχίας.
Στο εγχείρημα μας λοιπόν να αντιστρέψουμε αυτήν την εικόνα και να βοηθήσουμε τους Βουργουνδιους να ανακαλύψουν τα μυστικά της χώρας μας, ήρθαμε σε επαφή με κάποιους από τους σημαντικότερους καβίστες κ εστιάτορες της περιοχής όπως επίσης και με καθηγητές οινολογίας αλλά και με ανεξάρτητους καταναλωτές, γνώστες του καλού, ποιοτικού κρασιού.
Όσων αφορά την παρουσίαση, επιλέξαμε 4 από τις αντιπροσωπευτικότερες περιοχές της Ελλάδας απ'όπου θα παρουσιαστούν 9 κρασιά: 3Λευκά, 1ρετσίνα, 3κόκκινα και 2 γλυκά. Αιχμή του δόρατος τ'ασύρτικα της Σαντορίνης και τα Ξινόμαυρα της Νάουσας που σε εκδηλώσεις τέτοιου τύπου κλέβουν πάντα την παράσταση.
Την εκδήλωση θα καλύψουν η Βουργουνδέζικη εφημερίδα "Bien Public" και το εξειδικευμένο σε οινολογικά θέματα "Bourgogne Aujourd'hui".
Δυστυχώς εξαιτίας των πάμπολλων παραμέτρων επιλογής ημερομηνίας (διαθεσιμότητα καλεσμένων, αποφυγή άλλων εκδηλώσεων ίδιου τύπου...) δεν είχαμε την δυνατότητα να διαλέξουμε την όσο το δυνατόν καλύτερη ημερομηνία αλλά την λιγότερο ακατάλληλη! Παραμένουμε όμως αισιόδοξοι αφού πέρα από αυτό τα πράγματα εξελίσσονται πάρα πολύ καλά και ελπίζουμε πως δεν θα υπάρξουν άλλα προβλήματα....


Κωστής


Link σχετικό με την εταιρεία OENOS και τα ελληνικά κρασιά (English):
http://www.viamichelin.co.uk/viamichelin/gbr/tpl/mag5/art20080201/htm/tour-gastro-panorama-vins-grecs.htm

Φώτο: Η μητρόπολη του ποιοτικού κρασιού Beaune:

υ.γ.:Για σήμερα είχαμε κανονίσει επίσκεψη-γευσιγνωσία στο Chateau de Savigny αλλά λόγω φόρτου εργασίας, μετατέθηκε για τον Μάρτιο...